Tijdens de procedure wordt operatief een buisje of shunt met een klepmechanisme in het oog geïmplanteerd. Deze buis zorgt ervoor dat het waterige vocht van de voorste kamer naar een klein reservoir of blaasje kan stromen dat onder het bindvlies is gecreëerd, het dunne, heldere membraan dat het witte deel van het oog bedekt. Het kamerwater wordt vervolgens geabsorbeerd door de omliggende weefsels, waardoor de IOD wordt verminderd.
Een tube-shuntoperatie wordt doorgaans aanbevolen voor personen met ongecontroleerd glaucoom of die niet adequaat hebben gereageerd op andere behandelingen, zoals oogdruppels of lasertherapie. Het kan verdere schade aan de oogzenuw helpen voorkomen, het gezichtsvermogen behouden en IOP-controle op lange termijn bieden. Het is echter belangrijk op te merken dat een tube-shuntoperatie een complexe procedure is en risico's en mogelijke complicaties met zich meebrengt, waaronder infecties, bloedingen en littekens.
Gezondheid en ziekte © https://www.gezond.win